سورهٔ الهمزه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1وَيۡلࣱ لِّكُلِّ هُمَزَةࣲ لُّمَزَةٍ

   وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای!

2. 2ٱلَّذِی جَمَعَ مَالࣰا وَعَدَّدَهُۥ

   همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)!

3. 3يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥۤ أَخۡلَدَهُۥ

   او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد!

4. 4كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِی ٱلۡحُطَمَةِ

   چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود!

5. 5وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ

   و تو چه می‌دانی «حُطمه» چیست؟!

6. 6نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ

   آتش برافروخته الهی است،

7. 7ٱلَّتِی تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ

   آتشی که از دلها سرمی‌زند!

8. 8إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةࣱ

   این آتش بر آنها فروبسته شده،

9. 9فِی عَمَدࣲ مُّمَدَّدَةِۭ

   در ستونهای کشیده و طولانی!