Fecr Suresi

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1وَٱلۡفَجۡرِ

   Tanyerinin ağarmasına and olsun;

2. 2وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ

   Zilhicce ayının ilk on gecesine and olsun;

3. 3وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

   Herşeyin çiftine de, tekine de and olsun;

4. 4وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ

   Gelip geçen geceye and olsun ki, bunların her biri akıl sahibi için birer yemine değmez mi?

5. 5هَلۡ فِی ذَ ٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِی حِجۡرٍ

   Gelip geçen geceye and olsun ki, bunların her biri akıl sahibi için birer yemine değmez mi?

6. 6أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

   Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi?

7. 7إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

   Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi?

8. 8ٱلَّتِی لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِی ٱلۡبِلَـٰدِ

   Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi?

9. 9وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

   Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?

10. 10وَفِرۡعَوۡنَ ذِی ٱلۡأَوۡتَادِ

    Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?

11. 11ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِی ٱلۡبِلَـٰدِ

    Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?

12. 12فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ

    Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?

13. 13فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

    Rabbin onları azap kırbacından geçirmiştir.

14. 14إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

    Doğrusu Rabbin hep gözetlemektedir.

15. 15فَأَمَّا ٱلۡإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّیۤ أَكۡرَمَنِ

    Rabbin denemek için bir insana iyilik edip, nimet verdiği zaman, o: "Rabbim beni şerefli kıldı" der.

16. 16وَأَمَّاۤ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّیۤ أَهَـٰنَنِ

    Ama onu sınamak için rızkını daraltıp bir ölçüye göre verdiği zaman: "Rabbim bana hor baktı" der.

17. 17كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

    Hayır; yetime karşı cömert davranmıyorsunuz.

18. 18وَلَا تَحَـٰۤضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

    Yoksulu yedirmek konusunda birbirinize özenmiyorsunuz.

19. 19وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰا لَّمࣰّا

    Size kalan mirası hak gözetmeden yiyorsunuz.

20. 20وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّا جَمࣰّا

    Malı pek çok seviyorsunuz.

21. 21كَلَّاۤۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّا دَكࣰّا

    Ama yer, çarpılıp paralandığı zaman;

22. 22وَجَاۤءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّا صَفࣰّا

    Melekler sıra sıra dizilip, Rabbinin buyruğu gelince,

23. 23وَجِاْيۤءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

    O gün, cehennem ortaya konur. O gün insan öğüt almaya çalışır ama artık öğütten ona ne?

24. 24يَقُولُ يَـٰلَيۡتَنِی قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِی

    "Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaymışım" der.

25. 25فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥۤ أَحَدࣱ

    O gün, hiç kimse, Allah'ın azabettiği gibi azabedemez.

26. 26وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥۤ أَحَدࣱ

    Hiç kimse O'nun vurduğu bağ gibisini bağlayamaz.

27. 27يَـٰۤأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

    Ey huzur içinde olan can!

28. 28ٱرۡجِعِیۤ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ

    O, senden, sen de O'ndan hoşnut olarak Rabbine dön!

29. 29فَٱدۡخُلِی فِی عِبَـٰدِی

    Ey can! İyi kullarımın arasına gir.

30. 30وَٱدۡخُلِی جَنَّتِی

    Cennetime gir.