سورهٔ البلد

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1لَاۤ أُقۡسِمُ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ

   قسم به این شهر مقدّس [= مکّه‌]،

2. 2وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ

   شهری که تو در آن ساکنی،

3. 3وَوَالِدࣲ وَمَا وَلَدَ

   و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح‌]،

4. 4لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ فِی كَبَدٍ

   که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)!

5. 5أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدࣱ

   آیا او گمان می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند بر او دست یابد؟!

6. 6يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالࣰا لُّبَدًا

   می‌گوید: «مال زیادی را (در کارهای خیر) نابود کرده‌ام!»

7. 7أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥۤ أَحَدٌ

   آیا (انسان) گمان می‌کند هیچ کس او را ندیده (که عمل خیری انجام نداده) است؟!

8. 8أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ

   آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،

9. 9وَلِسَانࣰا وَشَفَتَيۡنِ

   و یک زبان و دو لب؟!

10. 10وَهَدَيۡنَـٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ

    و او را به راه خیر و شرّ هدایت کردیم!

11. 11فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ

    ولی او از آن گردنه مهمّ نگذشت!

12. 12وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ

    و تو نمی‌دانی آن گردنه چیست!

13. 13فَكُّ رَقَبَةٍ

    آزادکردن برده‌ای،

14. 14أَوۡ إِطۡعَـٰمࣱ فِی يَوۡمࣲ ذِی مَسۡغَبَةࣲ

    یا غذا دادن در روز گرسنگی...

15. 15يَتِيمࣰا ذَا مَقۡرَبَةٍ

    یتیمی از خویشاوندان،

16. 16أَوۡ مِسۡكِينࣰا ذَا مَتۡرَبَةࣲ

    یا مستمندی خاک‌نشین را،

17. 17ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ

    سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند!

18. 18أُوْلَـٰۤئِكَ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

    آنها «اصحاب الیمین» اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان می‌دهند)!

19. 19وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

    و کسانی که آیات ما را انکار کرده‌اند افرادی شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده می‌شود).

20. 20عَلَيۡهِمۡ نَارࣱ مُّؤۡصَدَةُۢ

    بر آنها آتشی است فروبسته (که راه فراری از آن نیست)!